Ulica Halicka i Wałowa tworzą ważne skrzyżowanie, na którym niemalże trzyma się cały plan miasta. W jego południowo – zachodnim kwadracie znajduje się jeden z najruchliwszych placów Lwowa, na którym od niedawna góruje pomnik Daniela Halickiego na brązowym koniu.

Plac Mickiewicza – to przede wszystkim Adam Mickiewicz, którego pomnik jest jakby elegią z granitu i brązu, i bez niego miasto straciłoby na urodzie nie mniej, niż pozbawiona nosa twarz człowieka. Koniec Alei Swobody uwieńczony jest jedną z najbardziej majestatycznych budowli Lwowa

Koniec Alei Swobody uwieńczony jest jedną z najbardziej majestatycznych budowli Lwowa – Lwowskim Teatrem Narodowym Opery i Baletu im. S. Kruszelnickiej, który nadaje miastu treści elegijnej, bo mury teatru przesiąknięte są wiecznym echem arii. Już od ponad stu lat ten obiekt jest  świątynią piękna, unoszącą dusze ludzkie ku twórczym szczytom, gdzie zawsze czeka na nie Sława. Jej skrzydlata postać widnieje na najwyższej części frontonu teatru, wabiąc kochających zaszczyty złotą gałązką palmową. Jednak pod nią, w trójkątnym tympanie, przedstawione są w płaskorzeźbie wszystkie życiowe perypetie: cierpienia i radość straty i mądrość, męstwo i heroizm, przez które trzeba przejść, zanim możliwe będzie otrzymanie upragnionej gałązki. Skrzydlate postaci  po obu stronach fasady głównej to: Geniusz tragedii / z maską / i Geniusz muzyki / z lirą /.

Prawdziwa cytadela chrześcijańskiego ducha to – greckokatolicka katedra Świętego Jura          / 1744 – 1760 /, która dominuje we Lwowie nie tylko w wymiarze geograficzno – wysokościowym, ale i religijno – kulturowym, ponieważ jest pierwszym i jedynym jednoczącym ogniwem podzielonej na łaciński Zachód Zachód bizantyjski Wschód Europy. W starym pomieszczeniu Świętojurskiej katedry w lipcu 1700 roku ogłoszono akt zjednoczenia Archidiecezji Lwowskiej ze Stolicą Apostolską. Być może katedra Świętego Jura jest punktem zwrotnym powrotu katolicyzmu i prawosławia na jedno łono ...

Ulica Iwana Franki – jedno z najważniejszych „ naczyń krwionośnych ” Lwowa. Jest to ulica usiana śladami znakomitych osobowości, tj: Iwan Franko, Maria Konopnicka, Oswald Balzer, Stanisław  Ulama.

Pałac hrabiów Potockich – swoim bogactwem zuchwale wyróżnia się spośród wszystkich budynków mieszkalnych Lwowa. Dziś podniesiono go do godności Luwru we Lwowie. 75

Wysoki Zamek – to jedno  z najwyższych  lwowskich wzgórz / razem z punktem widokowym, kurhan którego usypano sztucznie, jego wysokość wynosi  413 m. / , gdzie od XIII do XVII wieku rozciągał się zamek założony przez Daniela Halickiego. Najbardziej zauważalną postacią na Wysokim Zamku jest transmisyjna wieża telewizyjna, której nocne oświetlenie zmusi każdego do zachwytu nad przepięknym świetlistym widokiem.  99

Cerkiew Świętego Mikołaja znaczy sobą początek chrześcijańskiego kultu we Lwowie,           o czym świadczą kronikarze jeszcze w 1292 roku i jakby wciela moc kamienia węgielnego, na którym trzyma się w wyobraźni wielka Świątynia, równa prawie dwustu świątyniom różnych wyznań, stojącym w mieście.

Kaplica Boimów – rodzina Boomów zbudowała tę kaplicę / 1609 – 1615 / poza katedrą i obecnie służy on jako muzeum. Wewnętrzny swiat ich gniazda rodzinnego skamieniał w kształcie przepięknej muszli, będącej świadectwem burzliwego morza kultury minionych czasów. Nadzwyczaj filigranowa rzeźba fasady i wysublimowane bogactwo wnętrza świadczą o guście Grzegorza, Jadwigi, Pawła i innych Boomów, o szlachectwie nie tylko w społecznym, ale i duchowym znaczeniu. Chrystus Frasobliwy na kopule kaplicy, choć i smuci się z powodu krótkiego życia Boomów, to jednocześnie już poi raz któryś podkreśla, że dusza jest wieczna ... Niedaremnie czasem wydaje się, że z tą kaplicą można nawiązać kontakt, jak z żywą istotą. Od tyłu kaplicę reprezentują  portrety ścienne Grzegorza i Jadwigi Boimów.

Pełnoprawnymi gospodarzami Rynku od początku XIX w. są Diana, Neptun, Adonis i Amfitryta, którzy w świecie starożytnym kierowali losami ludzi i zjawiskami przyrody. We Lwowie ci  bogowie zostali „ poskromieni ” i postawieni, aby doglądali fontann dekoracyjnych. Wokół Rynku znajdują się m.in. „ galeria pałaców ”: Bandinellich, Czarna kamienica, Kamienica Korniaktowska, kamienica królewska, pałac Lubomirskich i kamienica wenecjańska.

Katedra Ormiańska – to bardzo istotny fragment Lwowa. Zbudowana w roku 1356 stała się centrum kultowym licznej wspólnoty ormiańskiej i jednym z ośrodków kulturalnych pospólstwa lwowskiego. Ogrodzone kratami podwórko Katedry Ormiańskiej wywołuje pragnienie wejścia pod jej sklepienie. Wydaje się, że przekroczywszy jej próg przenosimy się do innego czasu i przestrzeni.